و تو ای شهید

در عرش اعلی نشسته ای

و نگاه می کنی .. .

می دانم نگرانی

نگران کارهای ناتمامت

اما بدان که  

دختران و پسران سرزمین من

بدنبال ردپای سرخت

زمین را می پیمایند

آنان دانش را

از ثریا به زیر خواهند کشید

و تو نظاره می کنی

با لبخندی ملیح ،

پس نگران نباش ...

حال که دشمن همه امکانات خویش را بخدمت گرفته

و در تخیل پوچش پرچم ما را واژگون می کند

نمی داند محافظان ایران

زره از پشت نمی بندند ...

نمی داند ما  در مکتبی رشد یافته ایم که

مولایمان فقط وقتی عَلَم را از دست می دهد که

هیچ شش ماهه ای در گهواره نداشته باشد ...

به همقطاران دلسوخته ات می گویم

اگر بی حیایی های یک فریب خورده

قلبتان را رنجانده است

بدانید که  

خون شما زمین نریخته ،

خون شما در رگهای ماست

و از قطره قطره آن

هزاران عفیفه ی زهرایی می روید ...

.

ای شهید ...

از آن بالایی که هستی

برای ما تهی دستان ذکر عاشورا کن

که امید داریم روضه های آن بالا ،

ما را به مولایت برساند  . . .

و سخنی با جسم عزیزت که

پاره پاره شدنش تا قیامت قلب ما را سوزانده است .  

ای پیکر مطهر ...    

حال که از عذاب روح بزرگت آسوده شده ای  

راحت بخواب . . .

که ما ،

- فرزندان نسل خونت -

 خواب را از دشمنان خواهیم زدود ...

If you calim that you have the responsibility to save the world

We say : We just created “responsibility” and Peace while you were at your “Wild west”

When you were busy on killing yourselves for a couple of “dollars” . . .